ประเภทของการญิฮาด จากวจนะของท่านอิมามฮุเซ็น(อ)

403

ประเภทของการญิฮาด จากวจนะของท่านอิมามฮุเซ็น(อ)

أَلْجِهادُ عَلى أَرْبَعَةِ أَوْجُه: فَجِهادانِ فَرْضٌ وَ جِهادُ سُنَّةٌ لا يُقامُ إِلاّ مَعَ فَرْض وَ جِهادٌ سُنَّةٌ، فَأَمّا أَحَدُ الْفَرْضَيْنِ فَجِهادُ الرَّجُلِ نَفْسَهُ عَنْ مَعاصِى اللّهِ وَ هُوَ مِنْ أَعْظَمِ الْجِهادِ، وَ مُجاهَدَةُ الَّذينَ مِنَ الكُفّارِ فَرْضٌ.

وَ أَمَّا الْجِهادُ الَّذى هُوَ سُنَّةٌ لا يُقامُ إِلاّ مَعَ فَرْض فَإِنَّ مُجاهَدَةَ الْعَدُوِّ فَرْضٌ عَلى جَميعِ الاُْمَّةِ لَوْ تَرَكُوا الْجِهادَ لاََتاهُمُ الْعَذابُ وَ هُوَ مِنْ عَذابِ الاُْمَّةِ وَ هُوَ سُنَّةٌ عَلَى الاِْمامِ، وَحَدُّهُ أَنْ يَأْتِىَ مَعَ الاُْمَّةِ فَيُجاهِدَهُمْ. وَ أَمَّا الْجِهادُ الَّذى هُوَ سُنَّةٌ فَكُلُّ سُنَّة أَقامَهُ الرَّجُلُ وَ جاهَدَ فى إِقامَتِها وَ بُلُوغِها وَ إِحْيائِها، فَالْعَمَلُ وَ السَّعْىُ فيها مِنْ أَفْضَلِ الاَْعْمالِ لاَِنـَّها إِحْياءُ سُنَّة وَ قَدْ قالَ رَسُولُ اللّهِ(صلى الله عليه وآله وسلم): «مَنْ سَنَّ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُها وَ أَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِها إِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا

ท่านอิมาม (อ.) กล่าวว่า “การญิฮาดมี ๔ ประเภทสองประเภทแรกเป็นข้อบังคับ (ฟัรฺฎู)
๓. ญิฮาดซุนนะฮฺ ซึ่งไม่สามารถปฏิบัติได้นอกจากต้องทำร่วมกับญิฮาดฟัรฺฎู
๔.ญิฮาดซุนนะฮฺ
สองประเภทแรก (ฟัรฺฎู) หนึ่ง-การต่อสู้กับอารมณ์ใฝ่ต่ำของตนเองในการไม่ทำความผิดบาปต่ออัลลอฮฺ ซึ่งถือว่าเป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
สอง-ต่อสู้กับผู้ปฏิเสธผู้ล่วงล้ำพรมแดนของท่านถือเป็นข้อบังคับ

สาม-ญิฮาดที่เป็นซุนนะฮฺ ที่ต้องทำร่วมกับญิฮาดฟัรฺฎู คือการต่อสู้กับศัตรูซึ่งถือว่าเป็นวาญิบ สำหรับประชาชาติทั้งหลาย และถ้าเขาหลีกหนีต้องถูกโทษ ซึ่งโทษทัณฑ์นั้นเป็นของประชาชาติ การญิฮาดประเภทนี้เป็นมุสตะฮับสำหรับอิมาม ซึ่งขอบเขตมันแค่อิมามไปหาศัตรูร่วมกับประชาชน ส่วนการต่อสู้เป็นหน้าที่ของประชาชน

สี่-ญิฮาดที่เป็นซุนนะฮฺ คือซุนนะฮฺทุกประเภทที่บุคคลนั้นได้กระทำ ไม่ว่าจะเป็นการนำมาปฏิบัติ หรือการพยายามฟื้นฟูมัน ด้วยเหตุนี้ การงานทุกประเภทที่พยายามฟื้นฟูมันถือว่าเป็นการกระทำที่ดีที่สุด เพราะเท่ากับว่าเป็นการฟื้นฟูซุนนะฮฺ ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) กล่าวว่า “บุคคลใดได้ฟืนฟูซุนนะฮฺ และแนวทางที่ดีเขาจะได้รับรางวัลตอบแทน ซึ่งรางวัลและผลบุญของเขานั้นจะต่อเนื่องจนถึงวันกิยามะฮฺตราบเท่ามีผู้ปฏิบัติ โดยที่ผลบุญของพวกเขาก็มิได้ลดน้อยลงไป”

แบ่งปัน