จงเรียนรู้บทเรียนจากอิบลิซ

107

ชายคนหนึ่งได้ทำการรับใช้เพื่อนบ้านมุสลิม 10 คน จนทำให้พวกเขาทั้ง10 คนหลุดพ้นจากอุปสรรค์ปัญหาต่างๆ จากนั้นชายคนนี้ได้ไปหาท่านอิมามญะวาด(อ) และได้พูดว่า ยับนะรอซูลลิลลาฮ์ (โอ้ บุตร ของรอซูลุลลอฮ์) วันนี้ฉันมีความสุขที่สุด เพราะได้รับใช้พี่น้องมุสลิม 10 คน จนพวกเขาไม่มีอุปสรรค์ใดๆ หลงเหลืออยู่

อิมามญะวาด(อ)กล่าวว่า: แน่นอนยิ่งการทำความดีนั้นจะได้รับผลบุญอย่างมากมาย แต่ทุกๆความดีนั้นย่อมมีเงื่อนไขอยู่ ซึ่งแต่ละความดีจะมีเงื่อนไขแตกต่างกันไป เจ้าทำความดี แต่ ความดีของเจ้าก็มีเงื่อนไขเช่นกัน

ชายคนนั้นจึงรู้สึกแปลกใจแล้วพูดว่า:ยับนะรอซูลิลลาฮฺ! ฉันคือชีอะฮฺที่แท้จริงของท่าน

อิมามญะวาดกล่าวว่า: เพราะคำพูดนี้เอง ความดีของเจ้าจึงเป็นโมฆะและเป็นศูนย์ เพราะเจ้าอ้างตัวเอง และคิดว่าตัวเองดีกว่าผู้อื่น คิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าผู้อื่น  อิบลิซทำอิบาดัต มานานถึง  6000ปี แต่ด้วยการตะกับโบรเพียงครั้งเดียว อิบาดัตทั้งหมดนั้นเป็นโมฆะ

เพียงประโยคเดียวที่อิบลิซกล่าวคือ ฉันดีกว่าอาดัม(นบี อาดัม อ.) อัลลอฮฺ(ซบ) ได้สาปแช่งอิบลิซ ดังนั้น จงระวังความคิดตัวเองให้ดี อย่าคิดว่าทำความดีไปแล้ว เจ้าคือคนที่ดีกว่าพวกเขา ชายคนนั้นรู้สึกสำนึกผิด แล้วได้ทำการอิซติฆฟารยังอัลลอฮฺ(ซบ)

ส่วนหนึ่งจากคำบรรยายของ ฮุจญะตุลอิสลาม ฟะระห์ซอด